Prema pravilima Zakona o porezu na dobit pravnih lica, obveznici koji ostvaruju transakcije sa povezanim licima imaju obavezu da uz poreski bilans dostave dokumentaciju o transfernim cenama. Tom dokumentacijom se prikazuju transakcije sa povezanim licima i vrši analiza da li su uslovi pod kojima su realizovane u skladu sa principom „van dohvata ruke“, odnosno sa uslovima koji bi važili između nezavisnih lica.
Zakon o porezu na dobit pravnih lica predviđa određene izuzetke od ovog pravila, imajući u vidu da pojedini izdaci, iako nisu direktno povezani sa poslovanjem, imaju širi društveni ili poslovni značaj. Zbog toga je omogućeno njihovo priznavanje u poreskom bilansu, ali samo do propisanih limita i uz ispunjenje određenih uslova.
Porez na imovinu obračunava se od trenutka nastanka poreske obaveze i plaća se za svaku poresku godinu sve dok ta obaveza postoji. Obveznici koji vode poslovne knjige dužni su da sami utvrde iznos poreza na imovinu za nepokretnosti koje se nalaze na teritoriji Republike Srbije, odnosno da izvrše samooporezivanje u skladu sa zakonom.
Predstavništvo nema status pravnog lica, pa samim tim ne nastupa u pravnom prometu u svoje ime. Za sve obaveze koje nastanu u vezi sa njegovim radom odgovara strano privredno društvo koje ga je osnovalo.
U praksi, strani privredni subjekti često posluju u Srbiji preko ogranka registrovanog kod Agencije za privredne registre. Ogranak vodi poslovne knjige u skladu sa Zakonom o računovodstvu i obveznik je poreza na dobit pravnih lica na profit ostvaren u Republici Srbiji, na način koji je u velikoj meri uporediv sa domaćim privrednim društvima.
